
بـایـد کـسـی را پـیـدا کـنـم
کـه
دوسـتـم داشـتـه بـاشـد (!)
آنـقـدر کـه یـکـی از ایـن شـب هـای
لـعـنـتـی
آغـوشـش را
بـرای مـن و یـک دنـیـا خـسـتـگـی اَم بـگـشـایـد...
هـیـچ
نـگـویـد! هـیـچ نـپـرسـد...
فـقـط مـرا در آغـوش بـگـیـرد...
بـعـد هـمـانـجـا
بـمـیـرم..
+ نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم تیر ۱۳۹۲ ساعت 20:13 توسط باران
|