ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ از ﺧﻮدﻣﺎن ﻣﯽ رﻧﺠﺎﻧﯿﻢ؛

ﻣﺜﻞ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﺒﺢ، دﻟﺴﻮزاﻧﻪ زﻧﮓ ﻣﯽ زﻧﻨﺪ؛
و در ﻣﯿﺎنِ ﺧﻮاب و ﺑﯿﺪاری، ﺑﺮ ﺳﺮﺷﺎن ﻣﯽ ﮐﻮﺑﯿﻢ؛
ﺑﻌﺪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪﻩ...