دلتنگم...

ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد

_{و اين منم}

_{زني تنها}

_{در آستانه فصلي سرد}

_{در ابتداي درک هستي آلوده ي زمين}

_{و يأس ساده و غمناک اسمان}

_{و ناتواني اين دستهاي سيماني .}

_{زمان گذشت}

_{زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت}

_{ساعت چهار بار نواخت}

_{امروز روز اول دي ماه است}

_{من راز فصلها را ميدانم}

_{و حرف لحظه ها را ميفهمم}

_{نجات دهنده در گور خفته است}

_{و خاک ، خاک پذيرنده}

_{اشارتيست به آرامش}

_{زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت}

_{در کوچه باد ميآمد}

_{در کوچه باد ميآمد}

_{و من به جفت گيري گلها ميانديشم}

_{به غنچه هايي با ساقهاي لاغر کم خون}

_{و اين زمان خسته ي مسلول}

_{و مردي از کنار درختان خيس مي گذرد}

_{مردي که رشته هاي آبي رگهايش}

_{مانند مارهاي مرده از دو سوي گلو گاهش}

_{بالا خزيده اند و در شقيقه هاي منقلبش آن هجاي خونين را}

_{تکرار مي کنند}

_-سلام

_{- سلام}

_{و من به جفت گيري گل ها ميانديشم}

_{در آستانه فصلي سرد}

_{در محفل عزاي آينه ها}

_{و اجتماع سوگوار تجربه هاي پريده رنگ}

_{و اين غروب بارور شده از دانش سکوت}

_{چگونه مي شود به آن کسي که ميرود اينسان}

_{صبور ،}

_{سنگين ،}

_{سرگردان .}

_{فرمان ايست داد .}

_{چگونه مي شود به مرد گفت که او زنده نيست ، او هيچوقت}

_{زنده نبوده است.}